Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

ηλιοβασιλέματος ανατολή



Οι δείχτες πηδούν απ’ την ώρα
στον άλλο τροχό την αιώρα
αγύρτες κι οι δυο
εμπόρων παιδιά
από σόι.
Μα το όνειρο πάει με τα πόδια
και νύχτα και μέρα
ποδήλατο θέλει η συμπόνια
στη γήινη σφαίρα.
Μα έξω καρδιά
κι ας με τρώει…
Ωραία η σέλα;
Καλό το ρολόι;
Κι αν σου έλεγα έλα;
Θα πετούσες το πρωινό κομπολόι;



Οξείας όρασης διπλό κορίτσι
όργανο του φωτισμένου σκότους
που όσοι σε νόμιζαν δικό τους
είχαν στο βλέμμα νέφη
και όσα βλέπανε για αστέρια
ήταν η αστροβολούσα μέθη
που έπιναν στα τέσσερα σου χέρια!

10 σχόλια:

Surrealist είπε...

Σωπαίνω

μαγεία

"Ηλιοβασιλέματος ανατολή

... και όσα βλέπανε για αστέρια
ήταν η αστροβολούσα μέθη... "

Να είσαι καλά!

μωβ είπε...

εκεί στο μεταίχμιο των ωρών
δύση ή ανατολή το λένε;
που οι αγύρτες δείκτες
κοροϊδεύουν το χρόνο

ένα φάσμα οφθαλμαπάτη
είναι αυτό που χρωματίζει
την έμμετρή σου λύπη
σε ηλιοβασίλεμα ή σε ανατολή

κι η ποδηλάτισσα συμπόνια
με το «έλα» κουδουνάκι της
κατ΄ ιδίαν σου ψιθυρίζει…
«ανέβα να φύγουμε»

ακούς;

jacki είπε...

Πανέμορφο.
Καλημέρα.

Μαρία Νικολάου είπε...

Ιδιαίτερο.. :)

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

καλή καλή μου surrealist,

πάντα η μαγεία μέσα μας σωπαίνει
ώσπου να βγει
μα όταν βγαίνει
ηλιοβασιλέματα ανατέλλει
με μια κραυγή!

και εσύ να είσαι καλά!

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

μωβ... μια στιγμή,

τη δύση απειλώ με ανατολή
και έτσι απειλώ κι εμένα
που άφησα το ποδήλατο στα ξένα
κι ακούω τα "έλα" του ξεψυχισμένα!

Μα λίγο νοιάζομαι γι αυτό
αρκεί να ακούω μέσα μου εσένα!

( και σε ακούω τόσο μα τόσο κοντά και καθαρά)

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

jacki μου,

εσύ είσαι η ομορφιά!

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

... και η Μαρία,

το ...ιδιαίτερο
που κρύβω στην καρδιά μου!

Καλλιόπη είπε...

που όσοι σε νόμιζαν δικό τους
είχαν στο βλέμμα νέφη
Άφωνη από τέτοια Ποίηση!

Γιώργος Ποταμίτης είπε...

Καλλιόπη,

πάντα "νεφισμένη" είναι η αγάπη
ακόμα και στην ξαστεριά!